قلمدون

آقا اجازه مبحث امروز ما خداست

توصيح مي دهيد كه جاي خدا كجاست؟

فرآن نوشته او همه جاست ومادرم

اصرار ميكند كه كمي قبله سمت راست

من جمعه مي روم لب دريا؛كنار آب

آنجا نماز جمعه زلال است ؛بي رياست

كاج هيشه سبزكه بيرون مدرسه

استاد دزس ديني و قرآن بچه هاست

آقا شما حقيرتريد از سوال من!!!!

اين درس نان خشك سر سفره ي شماست

من ساكتم دبير به من صفر مي دهد

شاگرد تنبلي كه حواسش پي خداست

 وبلاگ هامون

توانگري بخيل را پسري رنجور بود.

نيك خواهان گفتندش مصلحت آن است كه ختم قرآن كني ازبهر وي يا بذل قرباني لختي با انديشه فرورفت .

 گفت مصحف مهجور اوليترست كه گله درو .

 صاحبدلي بشنيد و گفت ختمش به علت آ اختيار آمد كه قرآن بر سر زبان است و زر در ميان جان.

دريغا گردن طاعت نهادن              گرش همراه بودي دست دادن

بديناري چو خردر گل بمانند        ور الحمدي بخواهي صد بخوانند

دلا غافل ز سبحاني چه حاصل

مطيع نفس شيطاني چه حاصل

بود قدر تو افزون از ملايك

تو قدر خود نمي داني چه حاصل

با اين همه

تقصير من نبود

كه با اين همه...

با اين همه اميد قبولي

در امتحان ساده ي تو رد شدم

اصلا نه تو نه من!

تقصير هيچ كس نيست

از خوبي تو بود

كه من

بدشدم

(زنده يادقيصر امين پور)

سقراط در جمع شاگردانش نشسته بود و ميخواست بحث تازه اي را شروع كندرو به شاگرد كرد

و پرسيد:((آيا ميداني نان را كجا ميفروشند؟))

شاگرد:((بله استاد.نانوايي .))

سقراط: ((آيا ميداني گوشت را كجا ميفروشند؟))

شاگرد:((بله .در قصابي كه مركز انواع و اقسام گوشت است.))

سقراط :((حالا بگو ببينم.ميداني پارچه و كفش ولباس را كجا ميشود پيدا كرد؟))

شاگرد:((در بازار استاد.))

سقراط:((آيا ميداني سرچشمه فضيلت و خير مطلق كجاست؟))

شاگرد ساكت ماند

سقراط:((شرم آور نيست؟فرق ما با حيوان چيست؟))

از كتاب فلسفه يونان

در دنياهيچ چيز عوض نمي شود، اين ما هستيم كه عوض مي شويم.

  ما نمي توانيم باد ها را هدايت كنيم ، امامي توانيم باد بان هاي خود را تنظيم كنيم.

                            هوالباقي

گل سرخي در سپيده دم شكفت و در غروب گلبرگها فرو افتادند

تا در خاك بياسايند.

ولي اين به معني اين نيست كه گل سرخ حضورواقعي نداشته است.

به ياد دوست عزيزم كه جان خود را در سانحه تصادف از دست داد.

روحش شاد

الهم صلي علي محمد و آل محمد

                                                                                                        ( جكسون براون)

ظرف زندگي

استاد فلسفه در كلاس درس، يك ظرف شيشه اي بزرگ را برداشت و آن را با چندين قلوه سنگ پركرد و به دانشجويان گفت : آيا شيشه پر شده؟ و دانشجويان جواب دادند: بله

سپس استاد در شيشه ريگ ريخت و آن را تكان داد ، پرسيد؟ آياحالا داخل شيشه پرشده؟و همه گفتند: بله.

اين بار مقداري شن ريخت و دانشجويان گفتند  :  ديگر پرٍ پر، شده است .

استاد از كشوي خود دو قوطي نوشابه برداشت . محتويات آن را در شيشه ريخت ،تمام فضاي خالي بين شن ها را نيز پر كرد.و دانشجويان خنديدند. 

استاد گفت:ميخواهم بدانيد كه اين شيشه مانند شيشه عمر شماست. اين قلوه سنگها چيزهاي مهمي هستند كه درزندگي وجود دارند مثل اعضاي خانواده شما ، فرزندان شما ،تندرستي شما ،دوستان شما.

بخشهاي مهم زندگي يعني ، چيز هايي كه اگر چيز ديگري در زندگي از دست رفت و فقط آنها باقي ماندند هنوز هم زندگي شما پر است ريگها هم چيز هاي ديگري هستند كه در زندگي شما مهم هستند مثل خانه شما ، شغل شما و...   ذرات شني هم چيز هاي كوچك و كم اهميت زندگي هستند.

پس اگر ابتدا تمام وقت وانرزي تان را صرف پركردن ظرف زندگي تان با چيزهاي كوچك وكم اهميت ( ريگ ها)كنيد  براي چيرهاي مهم زندگي تان وقتي باقي نمي ماند . ابتدا به قلوه سنگ ها ( چيزهايي كه براي خوشبختي مان جنبه حياتي دارند ) بپردازيم و بايد اولويت ها رامشخص كنيم . 

   وقتي از نقش نوشابه ها سؤال شد استاد گفت :   نوشابه ها نشان مي دهد صرف نظر از اينكه زندگيتان تا چه اندازه شلوغ باشد ،هميشه براي دو قوطي نوشابه ( سرگرمي و فراغت ) جا وجود دارد. 

فكر ميكنيد شما تا به حال  ظرف زندگي تان را با چه چيزهايي  پر كرده ايد ؟ 

مردم جز با آزمايش شناخته نمي شوند

 خانواده و فرزندان را در نبودنت

دوست را در گرفتاريت

خويشاوندان را در تنگ دستي ات

و چاپلوسان و دوست نمايان را هنگام بيكاريت بيازماي

تا جايگاه خود را نزد آنان بداني

هر كاري را كه بخواهيم انجام دهيم، حتماً راهش را هم پيدا مي كنيم

و هر كاري را نخواهيم انجام دهيم ، حتماًبهانه اش را پيدا مي كنيم

برداشت شما از اين جملات چيست؟